عمریست که در گوشه میخانه مقیمیم

عالم همه سیراب شد از رهگذر ما

از دیده ما آب روانست به هر سو

امید که جاوید بماند اثر ما

رندان همه سرمست فتاده به درما

ما غرقه دریای محیطیم چو ماهی

ما را تو به دست آور و می جو خبر ما