تا در سر آن زلف چه آید به سر ما

ما غرقه دریای محیطیم چو ماهی

ما را تو به دست آور و می جو خبر ما

سودا زده زلف پریشان نگاریم

خوش نقش خیالیست در این خلوت دیده

روشن بتوان دید ببین در نظر ما

هر میوه که در جنت اعلی نتوان یافت