دردمندی کو بود همدرد ما

جز به عین ما نیابی عین ما

هر که او در عشق او فانی شود

از حیات عشق او یابد دوا

هم ز درد درد دل یابد دوا

نقش می بندم خیالش در نظر

گشته روشن چشمم از نور بقا