عاشقانه خم می را نوش کن

نقد گنج کنت کنزا را طلب

گوهر در یتیم از ما طلب

جرعه ای بود بیا دریا طلب

از دوئی بگذر که تا یابی یکی

از همه یکتای بی همتا طلب