که مستحق کرامت گناهکارانند

گذار کن چو صبا بر بنفشه زار و ببین

که از تطاول زلفت چه بی قرارانند

نصیب ماست بهشت ای خداشناس برو

نه من بر آن گل عارض غزل سرایم و بس

که عندلیب تو از هر طرف هزارانند

تو دستگیر شو ای خضر پی خجسته که من