که عندلیب تو از هر طرف هزارانند

نصیب ماست بهشت ای خداشناس برو

که مستحق کرامت گناهکارانند

نه من بر آن گل عارض غزل سرایم و بس

تو دستگیر شو ای خضر پی خجسته که من

پیاده می روم و همرهان سوارانند

بیا به میکده و چهره ارغوانی کن