که به بیداری و گهی در خواب

چشم عالم به نور او روشن

سخنی نازک است خوش دریاب

نقش رویش خیال می بندم

می خمخانه حدوث و قدم

نوش می کن به شادی احباب

نور آن ماهرو که می بینی