آفتابی به ماه رو بنمود

باده نوشند شادی اصحاب

بر در می فروش رندانه

با مسبب نشسته بی اسباب

نور مهر است و نام او مهتاب

چشم پندار ما عیان بیند

گر خیالش تو دیده ای در خواب