یک دمی با خویش پردازی خوش است

رند سرمستیم و با ساقی حریف

با حریف خویش دمسازی خوش است

چند گردی تو به خود گرد جهان

ساز ما ار ذوق خوشتر می دهد

ساز ما را گر تو بنوازی خوش است

عشق چون سلطان به تخت دل نشست