عالم تن است و او جان ، جان در بدن روان است

هر آینه که بینی تمثال او نماید

آئینه این چنین بود تمثال آن چنان است

زنده دلان عالم دارند حیاتی از وی

ما دیده ای که دیدیم روشن به نور او بود

بنگر که نور رویش بر چشم ما عیان است

در گوشه خرابات بزم خوشی است ما را