ما دیده ای که دیدیم روشن به نور او بود

آئینه این چنین بود تمثال آن چنان است

زنده دلان عالم دارند حیاتی از وی

عالم تن است و او جان ، جان در بدن روان است

بنگر که نور رویش بر چشم ما عیان است

در گوشه خرابات بزم خوشی است ما را

بزمی چگونه بزمی فردوس جاودان است