دوای درد دل سوز روان است

سرای می فروشان حقیقی

به خلوت خانه اقلیم جان است

تو درد دل نمی دانی دوایش

نشان و نام را بگذار و می رو

که راه کوی عشقش بی نشان است

نهان است از همه عالم ولیکن