ساقی ما مست و جا م می به دست

در نظر ما را چو نور دیده است

چشم مردم روشن است از نور او

خوش بود چشمی که او را دیده است

گرد رندان یک به یک گردیده است

بلبل سرمست می نالد به ذوق

تا گلی از گلستانش چیده است