ژاله ای بر عارض لاله نشیند در نظر

تا روان بینی در آن دریا که آنها شبنمی است

عارف دریا دلی گر دم ز دریا می زند

هست دریای خوشی اما از آنجا شبنمی است

گر چه سیراب است اما جان ما را شبنمی است

ای که می گوئی که آب روی دریا دیده ام

آبرو داری ولی در دیده ما شبنمی است