گر چه سیراب است اما جان ما را شبنمی است

عارف دریا دلی گر دم ز دریا می زند

هست دریای خوشی اما از آنجا شبنمی است

ژاله ای بر عارض لاله نشیند در نظر

ای که می گوئی که آب روی دریا دیده ام

آبرو داری ولی در دیده ما شبنمی است

چیست عالم شبنمی از بحر بی پایان ما