در میان عارفان دیدم نشسته سیدی

جمله ذرات وجود عاشق فرزانه مست

کعبه در وی گشته حیران بتکده مدهوش او

صومعه نالان ز عشقش آمده میخانه مست

خوش گرفته در کنار جان خود جانانه مست