گو بیایید که آن در دل ویرانه ماست

خواجه عاقل ما گرچه کمالی دارد

بنده بندگی عاشق دیوانه ماست

گنج عشقی که همه کون و مکان می جویند

آتش عشق برافروخت چنین شمع خوشی

عقل بیچاره پرسوخته پروانه ماست

آب حیوان به مثل از می ما یک جامی است