گر تو در کنج فنا ساکن شوی

عین ما روشن تو را بنمایدت

وا مکن از نور رویش دیده ام

تا جمال کبریا بنمایدت

عاقبت گنج بقا بنمایدت

خودنمائی می کنی با عاشقان

در دوئی آن یک کجا بنمایدت