پی رخش فرخ زمین بسپرد

تو کوتاه بگزین شگفتی ببین

که یار تو باشد جهان آفرین

اگرچه به رنجست هم بگذرد

شب تیره تا برکشد روز چاک

نیایش کنم پیش یزدان پاک

مگر باز بینم بر و یال تو