عاشق ار در عشق او کشته شود

زانکه درد درد او ما را دواست

ذره خورشید این و آن همه

در نظر آئینه گیتی نماست

حضرت معشوق او را خونبهاست

نعمت الله رند سرمستی خوشست

پادشاهست او نپنداری گداست