عشق سرمست است و رندان تندرست ازذوق او

تا ابد جان همچنان با حضرتت پیوسته است

دیگران پابسته دنیی و عقبی مانده اند

ای خوشا وقت کسی کز این و آن وارسته است

عقل مخمور است و دور از عاشقان دلخسته است

عقل اگر بینی بگیرش زود نزد ما بیار

زآنکه او از بندگی شاه رندان خسته است