جامی که ز آبست پر آبست کدامست

خوش آب حیاتیست که گویند شرابست

خوش عاشق رندی که چو ما مست و خرابست

در مجلس ما جو که چنین جام حبابست

در گلشن اگر بلبل سر مست گل افشاند

ما راز گلستان همه مقصود گلابست