مهتاب چو رو به تو نماید

نقش غلطست و خود به خوابست

موجست و حباب هر دو یک آب

آبست که آب را حجابست

روشن بنگر که آفتابست

بر بسته نقاب می برد دل

این طرفه که عین آن نقابست