گفتم سر زلفش که مگر مشک خطائی

به زین لگدی بر سر هستی نتوان کفت

گر دست دهد دولت جاوید بیابیم

حاشا که خودی از ره توحید توان رفت

پیچید به خود زین سخن و نیک برآشفت

جامیست پر از باده و ما مست و خرابیم

هرگز نبرد زاهد مخمور ز ما مفت