سرشک سرخ بین و رخ که زرد است

مرا مهری است در خاطر که خورشید

بگرد سایه چترش چه گرد است

اگر دردم نمی دانی نظر کن

کسی داند شفای درد سید

که جامی از شراب درد خورده است