دردمندیم و این دوا دردست

گر تو را عقل هست ما را نیست

ور تو را عشق نیست ما را هست

ای که پرسی دوای درد از ما

بشنو از سید این روایت عشق

تا کی آخر سخن ز عاقلی ویست