بر دوش چلیپائی خوش جام مئی بر دست

از دیر برون آمد ترسا بچه ای سرمست

کفر سر زلف او غارتگر ایمان است

قصد دل و دینم کرد ایمان مرا برده است

کفری و چه خوش کفری کفری که بود ایمان