ناقوس زنان می گفت آن دلبرک ترسا

قصد دل و دینم کرد ایمان مرا برده است

کفری و چه خوش کفری کفری که بود ایمان

این کفر کسی در اوست کایمان به خدایش هست

پیوسته بود با ما یاری که به ما پیوست

بگشود نقاب از رخ بربود دل و دینم

زنار سر زلفش جانم به میان در بست