حقیقت سرمه چشم خردمند

دلم آشفته غوغای عشق است

بدان دیده که بتوان دید او را

دو چشم روشن بینای عشقست

غبار گرد خاک پای عشقست

ز عبرت غیر او از دل به در کن

که غیر دل دگر نه جای عشقست