چه کنی همدمی که مخمور است

عشق مستست و عقل مخمور است

عاقل از عاشقی بسی دور است

ذوق مستی طلب کن از مستان

زاهد ار حال ما نمی داند

هیچ او را مگو که معذور است

آینه روشن است و می بینم