هر که او ناظر است منظور است

دل ما گنجخانه عشق است

گنجخانه به کنج معمور است

نظری کن که نزد اهل نظر

نور چشم است در نظر پیدا

دیده ای کو ندید بی نور است

زاهد ار ذوق ما نمی داند