کشته غمزه خود را به زیارت دریاب

بوی زلف تو همان مونس جان است که بود

طالب لعل و گهر نیست وگرنه خورشید

همچنان در عمل معدن و کان است که بود

زان که بیچاره همان دل نگران است که بود

رنگ خون دل ما را که نهان می داری

همچنان در لب لعل تو عیان است که بود