منزلی را مطلب کاین ره بی پایانست

صورت نقش خیالی که نگاریم به چشم

نیک می بین که مقصود از این نقش آنست

بی سراپای درین راه بیابان می رو

نعمت الله گرش مست بیابی دریاب

دست او گیر که سر حلقه سر مستانست