چون همه آینه حضرت او می نگری

خوش مقامی که در او تکیه گه سلطان است

در خرابات قدم نه دمکی خوش بنشین

که در این آب و هوا پرورش رندان است

در هر آئینه که بینم به حقیقت آن است

گوش کن گفته سید بشنو از سر ذوق

که سخنهای خوشش از نفس مستان است