داریم ما کمال ولی از کمال دوست

مردم ندیده اند و گر سرو راستین

بر جویبار دیده ما چون هلال دوست

ما را کمال نیست به خود ای عزیز ما

سید تو بار جان منه اندر وثاق دل

کاین خانه جای رخت بود یا محال دوست