عود دلم به آتش عشقش روان بسوخت

بودی که هست پرتوی از نور بود اوست

بشنو به ذوق گفته عشاق بزم عشق

کین قول عاشقانه ز گفت و شنود اوست

بوی خوشی که می شنوی بوی عود اوست

گر رند دردمند خورد درد گو منال

کاین شربتی نکوست زیان نیست سود اوست