من همان ساعت که از می خواستم شد توبه کار

در ازل هر کو به فیض دولت ارزانی بود

تا ابد جام مرادش همدم جانی بود

گفتم این شاخ ار دهد باری پشیمانی بود

خود گرفتم کافکنم سجاده چون سوسن به دوش

همچو گل بر خرقه رنگ می مسلمانی بود