رند مستی دید از او ترسید و رفت

گر چه او با جان منش پیوندهاست

بی وفا پیوند خود ببرید و رفت

عقل آمد تا مرا راهی زند

نعمت الله بود یار غار ما

گوشه ای از بوستان بگزید و رفت