روضه رضوان نجوید میل جنت کی کند

نرگسش عین عنایت از سر ما وا گرفت

چشم ما بر پرده دیده خیالش نقش بست

خوش نگاری لاجرم در دیده ما جا گرفت

هر که در میخانه ما همچو ما ماوا گرفت

ما به جاروب مژه خاک درش را رفته ایم

گرد و خاک آن در او ، دامن ما را گرفت