لاجرم از آب چشم ما جهان دریا گرفت

ما به جاروب مژه خاک درش را رفته ایم

گرد و خاک آن در او ، دامن ما را گرفت

آب چشم ما به هر سو رو نهاده می رود

سید ما گر جفائی می کند ما بنده ایم

بندگان را کی رسد بر شاه بی همتا گرفت