سید ما گر جفائی می کند ما بنده ایم

گرد و خاک آن در او ، دامن ما را گرفت

آب چشم ما به هر سو رو نهاده می رود

لاجرم از آب چشم ما جهان دریا گرفت

بندگان را کی رسد بر شاه بی همتا گرفت