این عشق آتشی است که جان مرا بسوخت

سلطان عشق ملک جهان را روان گرفت

جانم فدای او که تمام جهان گرفت

داغی به دل نهاد و دلم زان نشان گرفت

گفتم که دامنش به کف آرم زهی خیال

بی دست عشق ، دامن او چون توان گرفت