بی دست عشق ، دامن او چون توان گرفت

این عشق آتشی است که جان مرا بسوخت

داغی به دل نهاد و دلم زان نشان گرفت

گفتم که دامنش به کف آرم زهی خیال

نقش خیال غیر اگر دیده ای به خواب

شکرانه تمام دلم را به جان گرفت

پیران روزگار چو می نوش می کنند