تا جان بودم روی نتابم ز ولایت

چون من ز ولای تو رسیدم به ولایت

ای یار بلای تو مرا راحت جان است

جان را چه کنم گر نبود ذوق بلایت

عمریست که ما منتظر دولت وصلیم