دل داده و جان نیز به جانان خرابات

میخانه ما وقف و سبیل است به رندان

جاوید به فرموده سلطان خرابات

مستیم و خرابیم و سر از پای ندانیم

خوانی است خرابات نهاده بر رندان

خوردیم بسی نعمت از این خوان خرابات

جمعی ز سر زلف بتی گشته پریشان