گویی که چو من بر لب شیرین نگران است

تبخال زده بر لب من خسته از آن است

صد بوسه زده بر لب من خسرو شیرین

چون دید که حال لب دل خسته چنان است

گر زانکه نزد بر لب من بوسه دل آرام