عاقلی نقش خیالی بسته بود

خورش روان گردید در دریا فتاد

چیست عالم شبنمی از بحر ما

میل ماوا کرد با ماوا فتاد

عشق آمد کار او در پا فتاد

هر که افتاد او ز چشم عارفی

دل به او کم ده که از دلها فتاد