ساغر می مدام می نوشم

مرد عشقش کجا بود نامرد

عقل اگر پند می دهد مشنو

چه شنوی وعظ واعظ دم سرد

به ازین جام باده باید خورد

رند مستی که ذوق ما دریافت

آفرین خدا به سید کرد