از زمین برداشته بر آسمانم می کشد

کی کشد ما را ، چو لطفش می کشد ما را به ناز

عاشق مست خرابم کش کشانم می کشد

از بلای عشق او چون کار ما بالا گرفت

می کشم نقش خیالش بر سواد چشم خود

زانکه این نقش خیال او روانم می کشد

جذبه او می رسد خوش می کشد ما را به ذوق