نعمت الله جمله عالم را به سوی خود کشید

زانکه این نقش خیال او روانم می کشد

جذبه او می رسد خوش می کشد ما را به ذوق

در کشاکش اوفتادم چون دوانم می کشد

جان فدای او که عشق او به جانم می کشد